تاريخ : سه شنبه دوازدهم مهر 1390
زنده یاد پدرم حسین عابدی نیا. عید سال 1390
خوابیدی بدون لالایی و قصه
بگیر آسوده بخواب بی درد و غصه
دیگه کابوس زمستون نمی بینی
توی خواب گلای حسرت نمی چینی
دیگه خورشید چهرتو نمی سوزونه
جای سیلی یای باد روش نمی مونه
دیگه بی دار نمی شی با نگرونی
یا با تردیدکه بری یا که بمونی
رفتی و ادمکا رو جا گذاشتی
قانون جنگل رو زیر پا گذاشتی
اینجا قهرند سینه ها با مهربونی
تو، تو جنگل نمی تونستی بمونی
دلتو بردی با خود به جای دیگه
اونجا که خدا برات لالایی می گه
می دونم می بینمت یه روز دوباره
توی دنیایی که آدمک نداره
ارسال توسط امید
آخرین مطالب
